In gesprek met Ilse Verhees: van stagiaire tot teamcoördinator bij Joods Hospice Immanuel

De stap naar het hospice

Ze benaderde zelf verschillende hospices, zonder vacature af te wachten. Joods Hospice Immanuel sprak haar het meest aan. “De Joodse filosofie rondom het leven en sterven voegt voor mij een extra laag toe.” Op weg naar haar eerste dag was zij doodsbang. “Door mijn nare ervaringen in het ziekenhuis had ik faalangst ontwikkeld. Maar hier werd ik juist niet overvraagd. Ik kreeg de tijd om te wennen, om vertrouwen op te bouwen. Dat gaf zoveel ruimte.”

Van stagiaire naar meewerkende team coördinator

Inmiddels werkt Ilse alweer ruim twee jaar bij Joods Hospice Immanuel. Wat begon met een stage groeide uit tot haar eerste baan, en nu vervult ze – op 23-jarige leeftijd – de rol van coördinator. “Dat was spannend, want een jaar geleden was ik nog de stagiaire en nu stuur ik collega’s aan. Maar het team draagt me echt, ik voel hun vertrouwen daar ben ik heel dankbaar voor.”

Grenzen bewaken en leren loslaten

“Ik doe dingen graag goed, maar daardoor trek ik me soms te veel aan of neem ik te veel werk op me. Het is belangrijk voor mij om te begrenzen, want alleen zo kan ik het werk volhouden en met plezier blijven doen.” Dat loslaten blijft soms lastig. “Ook bij een drukke week is, wil ik dat alles voor de bewoners goed geregeld is. Dan vind ik het soms moeilijk om los te laten. Ik leer steeds meer dat ik niet overal verantwoordelijk voor ben. Wat ik niet gedaan krijg, kan mijn collega verder oppakken.”

Visie op zorg en samenwerking

Voor mij staat eigen regie centraal. Soms betekent dat keuzes respecteren die ik zelf moeilijk vind, bij-voorbeeld iemand die pijnmedicatie weigert. De vraag is steeds weer: wat is het goede om te doen?Samenwerking ziet ze als sleutel. “Zorg leveren doen we nooit alleen. Als iemand iets spannend vindt en daardoor een taak niet durft op te pakken, en je dat begrijpt, kan je elkaar meenemen en ontstaat er vertrouwen. Er is nog veel winst te behalen in hoe we samenwerken. Daar heb ik zin in.”

Dromen en toekomstplannen

Naast haar werk kijkt Ilse vooruit. “Ik wil de master Zorgethiek en Beleid gaan doen. Wat mij drijft is steeds de vraag: wat is goede zorg? Ik wil in de toekomst meer bezig zijn met beleid en kwaliteit, maar wel altijd vanuit de verbinding met mensen.”

Ook buiten het werk zoekt ze uitdaging

lse houdt van muziek, koken en wandelen. En ook avontuur gaat ze niet uit de weg: “Vorig jaar heb ik met mijn vader de Kilimanjaro beklommen. In het voorjaar van 2026 ga ik met mijn zus en vader de Machu Picchu trektocht hiken. Je kunt zoveel meer dan je denkt – dat vind ik zo’n gaaf besef.”